چنار بسک (13 فروردین 1392)
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۲ ساعت ۶:۵۷ ب.ظ توسط آرزو علومی
|
غرفه حلوا جوزی در نمایشگاه نوروزی (ورودی شهر تربت حیدریه )
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم فروردین ۱۳۹۲ ساعت ۱:۸ ب.ظ توسط آرزو علومی
|
شیخ علی اکبر تربتی واعظ
زندگی نامه مختصر عالم فرزانه حجةالاسلام والمسلمین شیخ علىاکبر تربتى به بهانه سالگرد رحلت ایشان
مرحوم
حاج شیخ على اكبر بن العالم الجلیل تربتى از وعاظ نامى و خطبای معروف حوزه علمیه قم
است كه به فضل و دانش موصوف بوده است. در ذىالحجه الحرام سال 1325 قمرى در قربه
(بایك) كه در سه فرسخى تربت حیدریه واقع است دیده به جهان گشود وى خواندن و نوشتن و
برخى آداب و مسائل شرعى را از پدر و معلمین محل، فراگرفت. در سن هشت سالگى به خواندن
ادبیات فارسی و سپس به خاطر نبود امکانات تحصیل در بایگ وعلاقه زیادش به فراگیری
علوم دینی با تشویق و حمایت خانواده، راهى
حوزه علمیه تربت حیدریه گردید و به تحصیل مقدمات علوم دینى پرداخت. بعد از چندی از
تحصیلش در حوزه علمیه تربت در سال 1344قمری برای تکمیل تحصیلاتش راهی مشهد شد و به مدت چهار
سال در حوزه علمیه مشهد ادبیات را از مرحوم شیخ محمدتقى ادیب نیشابورى تکمیل و
سطوح وسطى و نهائى را نزد مرحوم حجه الاسلام والمسلمین حاج شیخ هاشم قزوینى فرا
گرفت وآنگاه از سر شوق زیاد و براى ادامه تحصیل، در سال 1348 قمری راهى حوزه علمیه
قم گردید و پس از اتمام سطوح عالى، از محضر بزرگانی چون آقا
میرزا محمد همدانى، شیخ محمدعلى شاهآبادى، سید محمدتقى خوانسارى، حاجآقا حسین طباطبایى
بروجردى، امام خمینى، شیخ محمدعلى اراکى ،مرحوم آیت الله حایرى و آیت الله العظمى مرعشى
کسب فیض کرد.
مرحوم تربتى پس از فراغت از سطح و خارج و پس از کسب تحصیلات عالیه در علوم عقلى و نقلى و آشنایى با سیره معصومین علیهمالسلام، به تبلیغ دین و ترویج اخبار و نشرفرهنگ قرآن و آثار اهلبیت علیهمالسلام از طریق منبر و بیان خطابه پرداخت و با مطالعات گستردهاى که در تفسیر و روایات داشت، آن را تا آخر عمر ادامه داد.او در پیشبرد معنویت در جامع ایرانی نقش مهمی داشت و با خلوص نیت و عشق به ایراد وعظ و خطابه می پرداخت و در اکثر مجالس بزرگى که در سطح شهر قم و در بیوتات حضرات مراجع عظام تقلید برگزار مىشد، سخنرانى مىکرد و در اندک زمانى، شهرتش در سطح کشور فراگیر شد.در جریانات قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران وى با تلاش گسترده و استدلالات محکم و منطقى توانست اذهان عمومى را نسبت به جریان پشت پرده استعمار انگلیس تا حدودى متوجه و آگاه سازد. مرحوم تربتى از آنجا که به گفتههایش ایمان داشت و خود، عامل به آنها بود، به هر شهر و دیارى که سفر مىکرد و تبلیغ مىنمود، در اعماق جان مستمعین نفوذ کرده و تأثیر لازم را بر شنوندگان مىگذاشت.گفته های او چون از دل بر می خواست واقعا بر دل ها می نشست .
در این مورد برخی از بزرگان خاطراتی دارند که شنیدنی است : از آیةاللّه محمدعلى گرامى در کتاب خاطراتشان چنین نقل شده است: "... مرحوم تربتى كسى بود كه عامل طلبه شدن من بود; يعنى اصلا عامل طلبه شدن من منبرهاى مرحوم تربتى بود. مرحوم تربتى مرد عجيبى بود خدا رحمتش كند. بنده در دفترهاى فلسفه ام در جايى از آن نوشته ام كه عشق اول روحانى ام مرحوم شيخ على اكبر تربتى واعظ، همشهرى با مرحوم آقاى راشد بود. معنويت از وجودش جوش مى زد به ويژه وقتى صحبت از قيامت مى كرد خودش در منبر اشك مى ريخت. وقتى صحبت از حضرت زهرا(س) مى كرد عجيب منقلب مى شد و گريه مى كرد و اشك مى ريخت، در همان صحبت هاى عادى اش هم خيلى عجيب بود و انسان را تكان مى داد. يكى از فضلاى حوزه كه اكنون نيز هست، مى گفت گويا ايشان يقين دارد قيامت هست. همه قبول دارند، اما ايشان مثل اينكه يقين دارد كه قيامت راست است. ايشان انسان بسيار عجيبى بود".
مرحوم آیت الله العظمی بروجردی درباره او فرمودند : "زبانش شمشیر اسلام است."
مرحوم تربتى پس از فراغت از سطح و خارج و پس از کسب تحصیلات عالیه در علوم عقلى و نقلى و آشنایى با سیره معصومین علیهمالسلام، به تبلیغ دین و ترویج اخبار و نشرفرهنگ قرآن و آثار اهلبیت علیهمالسلام از طریق منبر و بیان خطابه پرداخت و با مطالعات گستردهاى که در تفسیر و روایات داشت، آن را تا آخر عمر ادامه داد.او در پیشبرد معنویت در جامع ایرانی نقش مهمی داشت و با خلوص نیت و عشق به ایراد وعظ و خطابه می پرداخت و در اکثر مجالس بزرگى که در سطح شهر قم و در بیوتات حضرات مراجع عظام تقلید برگزار مىشد، سخنرانى مىکرد و در اندک زمانى، شهرتش در سطح کشور فراگیر شد.در جریانات قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران وى با تلاش گسترده و استدلالات محکم و منطقى توانست اذهان عمومى را نسبت به جریان پشت پرده استعمار انگلیس تا حدودى متوجه و آگاه سازد. مرحوم تربتى از آنجا که به گفتههایش ایمان داشت و خود، عامل به آنها بود، به هر شهر و دیارى که سفر مىکرد و تبلیغ مىنمود، در اعماق جان مستمعین نفوذ کرده و تأثیر لازم را بر شنوندگان مىگذاشت.گفته های او چون از دل بر می خواست واقعا بر دل ها می نشست .
در این مورد برخی از بزرگان خاطراتی دارند که شنیدنی است : از آیةاللّه محمدعلى گرامى در کتاب خاطراتشان چنین نقل شده است: "... مرحوم تربتى كسى بود كه عامل طلبه شدن من بود; يعنى اصلا عامل طلبه شدن من منبرهاى مرحوم تربتى بود. مرحوم تربتى مرد عجيبى بود خدا رحمتش كند. بنده در دفترهاى فلسفه ام در جايى از آن نوشته ام كه عشق اول روحانى ام مرحوم شيخ على اكبر تربتى واعظ، همشهرى با مرحوم آقاى راشد بود. معنويت از وجودش جوش مى زد به ويژه وقتى صحبت از قيامت مى كرد خودش در منبر اشك مى ريخت. وقتى صحبت از حضرت زهرا(س) مى كرد عجيب منقلب مى شد و گريه مى كرد و اشك مى ريخت، در همان صحبت هاى عادى اش هم خيلى عجيب بود و انسان را تكان مى داد. يكى از فضلاى حوزه كه اكنون نيز هست، مى گفت گويا ايشان يقين دارد قيامت هست. همه قبول دارند، اما ايشان مثل اينكه يقين دارد كه قيامت راست است. ايشان انسان بسيار عجيبى بود".
مرحوم آیت الله العظمی بروجردی درباره او فرمودند : "زبانش شمشیر اسلام است."
وی علاوه بر جهات علمى و جایگاه اجتماعى اش ، از لحاظ اخلاقى نیز انسانى وارسته و ممتاز بود.رفتار و کردار ایشان برگرفته از آموزههاى دینى و هماهنگ با چیزى بود که خود بر فراز منبر مىگفت از ویژگىهاى این خطیب متعهد درد دین داشتن و دلسوز بودن نسبت به هدایت نسل جوان، بود.ویژگى دیگرى که در ایشان نمود داشت عشق به ائمه اطهار علیهمالسلام بود، بهگونهاى که هنگام ذکر مصائب آن بزرگواران، خودش بیش از دیگران متأثر مىشد و گریه مىکرد.
این واعظ و خطیب مشهور سرانجام در 8 ربیعالثانى 1383 قمری در سن 58 سالگی بر اثر بیماری سرطان جان به جان آفرین تسلیم کرد و به دیار باقى شتافت. پیکر پاکش پس از تشییع و زیارت و نماز، در یکى از حجرات ضلع غربى قبرستان نو ( ابوحسین )در قم به خاک سپرده شد.
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم فروردین ۱۳۹۲ ساعت ۹:۲۰ ق.ظ توسط آرزو علومی
|
